Tags : lynblue89

บทความ ผี สยองขวัญ

สามทุ่มสิบห้าเวลาเธอตาย (8)

ทั้งสองเดินต้วมเตี้ยมช้าๆ รุจถามว่ากี่โมง เกรนตอบว่าสามทุ่มแล้ว รุจเล่าเรื่องที่เจอในลิฟท์ให้เกรนฟังเกรนบอกว่าไม่เป็นไรแล้ว…เนื่องจาก lynblue89 ไม่แน่ใจว่าลิฟท์ใช้ได้ปกติหรือไม่ ทั้งสองจึงเลือกเดินขึ้นบันไดแทน เลี้ยวไปมาตามทางถึงห้องเปิดประตูพากันเข้าไป รุจถามว่าเอามือออกได้รึยัง เกรนบอกว่าอย่าพึ่งเดี๋ยวต้องไปปิดม่านให้เรียบร้อยให้รุจค่อยๆ เดิมตามมาช้าๆ จะพาไปนั่งรอที่เตียงก่อน รุจก้าวตามไป 1 ก้าว 2 ก้าว กำลังจะก้าวที่ 3 ก็ได้ยินเสียงตะโกนดังลั่น “หยุด!” รุจชะงักเท้ากึก ทำไมเพื่อนต้องตะโกน แต่ที่แปลกคือเสียงดังมาจากด้านหลัง!? “ถอยกลับมา!” เสียงเกรนดังอีกครั้ง อะไรวะ รุจนึกในใจได้ แค่นี้ทำไมต้องตะโกนวะ อยู่กัน 2 คน เดี๋ยวข้างห้องก็ด่าเอาหรอก แต่พอคิดแค่นั้นก็หงายหลังล้มลงก้นกระแทกพื้นปูน เมื่อลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่เห็นคือท้องฟ้ากับดวงดาว? ข้างๆ lynblue89 กันเกรนนอนหอบอยู่ เมื่อลุกขึ้นนั่งก็แทบเป็นลมเมื่อมองไปรอบตัวปรากฏว่าตนเองกับเกรนนั่งอยู่บนดาดฟ้า ห่างจากขอบตึกแค่ก้าวเดียว รุจหน้าซีดหันไปถาม “อะไรวะเนี่ย!? แกพาเราขึ้นมาทำอะไรบนนี้?” เกรนหอบอยู่นาน แล้วสวนกลับ “เราไม่ได้พามา แกเดินขึ้นมาเอง!” รุจยิ่งหน้าเสีย คืออะไร… เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ก็เมื่อกี้เกรนนำทางมานี่หว่า หรือว่า? แล้วก็แทบจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดในทันที หรือว่าคนที่จูงเขาขึ้นมาไม่ใช่เกรน แต่เป็นคนอื่น…!!? […]readmore